hala   => kościół halowy.

halowy kościół, (w literaturze naukowej czasem określany słowem hala), budowla sakralna, w której wszystkie nazwy mają jednakową wysokość, a nawa główna, pozbawiona okien, oświetlona jest za pośrednictwem naw bocznych. Nawy nakryte są zwykle wspólnym dachem. Liczba naw może być różna - najczęściej występują kościoły trzynawowe, czasem pięcio- i dwunawowe.

harmika   => stupa.

hełm, w architekturze zwieńczenie wieży, często o ozdobnym kształcie, wykonane z drewna (kryte blachą, dachówką, gontem), czasem z kamienia lub cegły. [niem. Helm]

herma: 1. element architektoniczny w formie czworokątnego słupa, zwężającego się zazwyczaj ku dołowi, zwieńczonego głową lub popiersiem; 2. relikwiarz metalowy o kształcie popiersia, charakterystyczny dla sztuki średniowiecznej. [łac. herma]

holendernia, staropol. olendernia, obora dworska. W ogrodach romantycznych budynki dla bydła, pasącego się jako dekoracyjny sztafaż na polanach i łąkach ogrodowych; holendernie budowano zazwyczaj w formie ruin, świątyń, zameczków, will antycznych itp., w których oprócz pomieszczeń dla krów, owiec i kóz bywały również małe apartamenty mieszkalne. [od Holender]

hurdycja, ganek drewniany na zewnątrz średniowiecznych murów warownych, z otworami w podłodze, stanowiącymi wyrzutnie pocisków lub wrzących cieczy, montowane tymczasowo, na wieść o zbliżającym się niebezpieczeństwie; od XIV w. zaczęto je zastępować konstrukcją stałą  => machikułami. [franc. hourdis]

hypotrachelion, w architektonicznych porządkach klasycznych szyjka kolumny znajdująca się bezpośrednio pod kapitelem; w kolumnie doryckiej była ograniczona od trzonu horyzontalnym profilowaniem w kształcie pierścienia, tzw. anulusem.