ZABYTKI   POWIATU   OTWOCKIEGO

DŁUGA KOŚCIELNA
Drewniany KOŚCIÓŁ PARAFIALNY p.w. św. Anny. Orientowaną świątynię wzniesiono w XVI lub pocz. XVII w. (przed 1630 r.). We wnętrzu nawę główną oddzielają od bocznych silnie fazowane słupy. Nawy przekryto płaskim stropem, natomiast prezbiterium pozorną kolebką. Dach gontowy nad nawą główną i przezbiterium jest stromy, dwuspadowy, od wschodu zamkniety wielobocznie, nad kaplicą, zakrystią i kruchtą dwuspadowy, nad nawami bocznymi pulpitowy. Blaszana wieżyczka na sygnaturkę prawdopodobnie pochodzi z XIX w.

GLINIANKA
- OSADA powstała zapewne w XV lub XVI w.
- KOŚCIÓŁ PARAFIALNY p.w. św. Wawrzyńca wybudowano na miejscu poprzedniego drewnianego ok. poł. XVIII w. Jednonawowa drewniana światynia jest orientowana. Nawę przekryto płaskim stropem, prezbiterim sklepieniem pozornym. Dach dwuspadowy jest kryty blachą.
- Wolnostojaca, przekryta dachem namiotowym, drewniana DZWONNICA pochodzi zapewne z XVIII w.

KARCZEW
- MIASTECZKO założone w pocz. XV w. Zabudowa skupia się wzdłuż głównej ulicy , biegnacej z pn.-zach. na pd.-wsch., wiodącej do Wielkiego Otwocka. Przy jej pn. pierzei stoi kościół parafialny. W północnej części miasteczka znajduje się kwadratowy rynek. Zabudowa jest na ogół zwarta, zarówno piętrowa jak i parterowa, drewniana i murowana.
- Obecny, murowany KOŚCIÓL PARAFIALNY p.w. św. Wita, wzniesiony na miejscu poprzednich drewnianych w latach 1732-7, przypisywany jest Jakubowi Fontanie. W latach 1911-13 przeprowadzono jego rozbudowę pod kierunkiem arch. Hugona Kudery. Późnobarokowa świątynia jest orientowana. Dwukondygnacjowa fasada główna równa szerokością nawie głównej, ujęta jest dwiema parawanowymi ścianami o esowatych spływach, zasłaniajacymi kruchty i kaplice. Posiada falistą linię rzutu i zwieńczona jest rozbudowanym przerwanym szczytem. Portal jest bogato zdobiony. Dachy pokryto blachą. We wnętrzu znajduje się pochodząca z 2. poł. XVIII w. ambona w kształcie łodzi. Wyposażenie wnętrza dość bogate.
- Na pn.-zach. od kościoła znajduje się klasycystyczna, murowana DZWONNICA, wzniesiona zapewne na przełomie XVIII / XIX w.
- KAPLICZKA przydrożna z ok. poł. XVIII, z rzeźbą św. Leonarda, znajdująca się u zbiegu ul. Żaboklickiego i Częstochowkiej, dekorowana jest motywami rokokowymi.

KOŁBIEL
- Murowany, neogotycki KOŚCIÓŁ PARAFIALNY p.w. Św. Trójcy wzniesiono na miejscu poprzednich drewnianych wg projektu Józefa Piusa Dziekońskiego w latach 1896-9. Większość sprzętów pochodzi z XVIII w.
- Na CMENTARZU kościelnym znajduje się nagrobek Marcina Chrzanowskiego, o formie obelisku wzbogaconego motywem waz, z płaskorzeźbionym portretem zmarłego, na grzebalnym natomiast Stefana Dąbrowskiego (zm. W 1850 r.) także w formie obelisku.

STARA MIŁOSNA
- Dawny ZAJAZD wzniesiono w 1. poł. XIX w. Jest to parterowa, murowana i tynkowana budowla, pokryta gontowym dachem naczółkowym.
- Dawny parterowy CZWORAK (?) pochodzący zapewne z 1. poł. XIX w., jest murowany i tynkowany, przekryty czterospadowym dachem gontowym.

OSIECK
OSADA posiada zabudowę luźną, parterową, drewnianą i murowaną, pochodzącą z XIX i XX w.
- Obecny murowany KOŚCIÓŁ PARAFIALNY p. w. śś. Andrzeja i Bartłomieja stanął na miejscu poprzednich. Neogotycką świątynię wzniesiono w latach 1902-8 wg projektu arch. Stefana Szyllera.
- Drewnianą KAPLICĘ CMENTARNĄ o jednym wnetrzu wybudowano w 1. ćw. XIX w. Przekryta jest ona płaskim stropem. Fasadę rozczłonkowują cztery drewniane kolumny, wyjście wieńczy trójkątny szczyt, a dach pokryty jest blachą.

OTWOCK
Prawa miejskie otrzymał w 1924 r. Jego plan urbanistyczny opracował arch. Adam Paprocki. Miasto zachowało charakter uzdrowiska o luźnej, różnej wysokości, z przewagą drewnianych will zabudową. Na uwagę zasługuje secesyjny zespół budynków użyteczności publicznej m.in. dawne kasyno arch. Władysława Leszka Horodeckiego, z pocz. XX w.
- Murowany KOŚCIÓŁ PARAFIALNY p.w. św. Wincentego a Paolo wybudowano w latach 1930-2 wg projektu arch. Łukasza Wolskiego, na miejscu poprzedniego z lat 1891-2 autorstwa Władysława Marconiego.

OTWOCK WIELKI
= ZESPÓŁ PAŁACOWY. PAŁAC wybudowano w latach 1693-1703, prawdopodobnie wg projektu arch. Karola Ceroniego lub Józefa Fontany. W poł. XVIII w. rozbudował go Jakub Fontana. W 1850 r. został przebudowany przy udzial earch. Jana Skarboriego. Stoi na wyspie jeziora utworzonego przez zalewy wiślane. Jest dwupietrową, barokową budowlą składajacą się z korpusu na planie prostokąta i dostawionych do naroży prostokątnych skrzydeł, połączonych w przyziemiu ze środkowym ryzalitem za pomocą dwuarkadowych podcieni. W punktach styku bocznych ścian korpusu ze skrzydłami znajdują się dwie owalne wieże. Wnętrza są bogato dekorowane stiukami i malowidłami. Dachy pokrywa są dachówka, a wieże posiadają blaszane hełmy z owalnymi lukarnami.
- Późnobarokowa, murowana, parterowa OFICYNA usytuowana jest na lądzie stałym na pn.-zach. od pałacu. Wzniesiona została po poł. XVIII w. Od frontu w płaskim ryzalicie posiada nowszy ganek, na sześciu kolumnach. Jej okna okalają profilowane listwy. Przekryta jest dachem łamanym z naczółkami i lukarnami od zach., pokrytym dachówką.
- Otaczający założenie okazały, późnobarokowy PARK założony w XVII w., przeplanowano gruntownie w 2. poł. XVIII w.

SOBIEKURSK
DWÓR wzniesiono przypuszczalnie w 1. poł. XIX w. Jest on parterowy, murowany i tynkowany. Od frontu posiada nowszy ganek na sześciu kolumnach. Jego dwuspadowy dach z naczółkam dziś kryje papa. Wokół znajdują się resztki PARKU krajobrazowego.

SOBIENIE JEZIORY
KOŚCIÓL PARAFIALNY p.w. Wszystkich Świętych to bezstylowa, murowana budowla wzniesiona w 1806 r., następnie silnie przebudowana. Kościół jest jednonawowy, orientowany. Fasada posiada wieżę na osi. Dwuspadowy dach pokrywa blacha.

SOBIENIE KIEŁCZEWSKIE
WIATRAK wzniósł w1838 r. cieśla Stefan Bochański. Jego czterospadowy dach kryty jest gontem.

SOŁBIENIE SZLACHECKIE
PAŁAC wzniesiono zapewne ok. poł. XIX w. Piętrowa, podpiwniczona budowla jest murowana. Elewację frontową urozmaicono trzema ryzalitami. Czterospadowy dach pokryto dachówką. Wokół znajduje się PARK krajobrazowy.

SUFCZYN
- DWÓR zbudowano w 1827 r. i częściowo przebudowano w 2. poł. XIX w. Jest klasycystyczną, parterową, murowaną budowlą na planie prostokata. Na osi dłuższych elewacji posiada ryzality w formie portyków toskańskich.
- Wokół dworu znajdują się resztki PARKU krajobrazowego. W alei podjazdowej stoi na murowanym postumencie ZEGAR słoneczny.
- Ruiny klasycystycznej KUŹNI pochodzą zapewne z 1. poł. XIX w. Była to murowana i tynkowana, parterowa budowla na rzucie prostokąta. Jej pozorny ryzalit zwieńczony jest trójkątnym tympanonem. Czterospadowy dach, kryty gontem zachował się fragmentarycznie.

WARSZAWICE
Drewniany KOŚCIÓŁ PARAFIALNY p.w. św. Jana Chrzciciela wzniesiony został w 1736 r. Jest trójnawowy, nawę główną od bocznych oddzielają kolumny. Strop w nawach i nad prezbiterium jest płaski, częściowo pokryty polichromią z 2. poł. XIX w. Wyposażenie koscioła w większości pochodzi z końca XVII i z XVIII w.
- Na CMENTARZU znajdują się późnoklasycystyczne nagrobki Agnieszki Robakiewicz (zm. 1842), Leopolda Radzińskiego (zm. 1853).

WIĄZOWNA
- Obecny klasycystyczny, murowany KOŚCIÓŁ PARAFIALNY p.w. św. Wojciecha stanął na miejscu poprzedniego, drewnianego w 1788 r. Salowa świątynia jest orientowana. Wewnątrz ściany nawy rozczłonkowane są za pomocą półkoliście zamkniętych arkad, w których znajdują się okna, a ściany prezbiterium marmoryzowanymi pilastrami i półkolumnami. Nawę i prezbiterium przekrywa strop. Fasadę poprzedza czterokolumnowy portyk joński, zwieńczony trójkątnym szczytem z Okiem Opatrzności. Elewacje boczne rozczłonkowują półkoliście zamknięte wnęki arkadowe, w których znajduja się półkoliste okna. Dachy kryte są blachą. W lewym ołtarzu bocznym znajduje się obraz Wojciecha Gersona. Wyposażenie pochodzi głównie z XIX w.
- W północnej części wsi znajduje się obszerny PARK krajobrazowy, z pałacem neobarokowym.


 
 
 

<< zabytki województwa mazowieckiego