ZABYTKI   POWIATU   CHODZIESKIEGO

BUDZYŃ
- KOŚCIÓŁ PARAFIALNY p. w. św. Barbary został zbudowany w 1849 roku w stylu neorenesansowym. Jest to kościół murowany, orientowany, jednonawowy, z wieżą w fasadzie zachodniej. Ołtarz główny z rzeźbami św. Stanisława, Wojciecha, Barbary i Doroty pochodzi z drugiej ćwierci XVII wieku. Obraz Trójcy Świętej w ołtarzu pochodzi z przełomu XVIII i XIX w. W kościele znajdują się również dwa boczne analogiczne ołtarze z końca XVIII wieku. Na nowej ambonie umieszczono późnogotycką rzeźbę Salwatora Mundi z pierwszej połowy XVI wieku. Do wyposażenia kościoła należą również: obraz Świętej Rodziny malarstwa J. Bąkowskiego z 1818 roku, ludowy krucyfiks, renesansowa monstrancja wieżyczkowa z 1636 roku.
- KOŚCIÓŁ poewangelicki z 1881r. posiada ołtarz główny z fragmentami z ok. 1700r. oraz tabernakulum późnorenesansowe z drugiej ćwierci XVII w.
- Parterowe, ustawione szczytowo DOMY z pierwszej połowy XIX w. mają konstrukcję szkieletową wypełnioną cegłą lub gliną.

CHODZIEŻ
- KOŚCIÓŁ PARAFIALNY p. w. św. Mikołaja i Floriana zbudowany zapewne w końcu XV w.; zniszczony pożarem w 1754 r. odbudowany rok później i restaurowany w roku 1830, 1906, 1930. Jest to kościół późnobarokowy z zachowanymi murami późnogotyckimi; murowany i otynko­wany. Do jednonawowego kościoła z prezbiterium i kaplicami przy północno-zachodnim narożniku nawy przylega wieżyczka schodowa z 1775 r. Kaplice otwarte są do nawy arkadami; ponad łukami arkad bogata dekoracja stiukowa z tablicami herbowymi i rokokowym ornamentem. Chór muzyczny posiada również dekorację stiukową z motywami rokokowymi. Wyposażenie kościoła rokokowe z XVIII i XVIII w. Ołtarze kaplic bocznych: Matki Boskiej oraz Matki Boskiej Śnieżnej, Świętej Trójcy, św. Antoniego posiadają sukienki srebrne późnobarokowe lub rokokowe z końca XVII i początku XVIII w.
DZWONNICA zbudowana w 1840 r. i przebudowywana w 1862 i 1866 roku jest późnoklasycystyczna, murowana i otynkowana.
- Zachowane kamienno-ceglane mury późnogotyckiego ZAMKU, wzniesionego prawdopodobnie na przełomie XV i XVI w. wykorzystano przy budowie obecnej fabryki porcelany.
- DOMY TKACZY, ustawione szczytowo pochodzą z przełomu XVIII i XIX wieku. Część posiada konstrukcję szkieletową, część jest murowana i otynkowana. W niektórych domach zachowały się czarne kuchnie i belkowane stropy. Drewniane warsztaty rzemieślnicze i lamusy położone na tyłach domów mają przeważnie konstrukcję zrębową i szczyty o konstrukcji zrębowej.

JAKTOROWO
- KOŚCIÓŁ PARAFIALNY p. w. św. Anny wzniesiony w latach 1763-73 posiada konstrukcję szkieletową wypełnioną otynkowaną cegłą. Wieża kościoła zwieńczona jest hełmem cebulastym z latarnią. We wnętrzu z XX wieku znajduje się wyposażenie barokowe z XVIII wieku. Kościół posiada również rokokowy krucyfiks oraz rzeźbę Chrystusa Zmartwychwstałego z drugiej połowy XVIII w., monstrancję barokową z początku XVIII w. i kielich z drugiej połowy XVII w. z cechą Torunia.
- Późnoklasycystyczny, parterowy, murowany i otynkowany DWÓR zbudowano w pierwszej ćwierci XIX w.

MARGONIN
- KOŚCIÓŁ PARAFIALNY p. w. św. Wojciecha wzniesiony w początkach XVII w., zniszczony w 1737 r., został odbudowany w latach 1753-55. Jest to kościół późnobarokowy na murach z początku XVII w.; murowany z cegły, otynkowany. Trójnawowy, halowy. We wnętrzu odnajdujemy elementy dekoracji rokokowej oraz stylu regencji. Do wyposażenia kościoła należą między innymi: trzy ołtarze i trzy konfesjonały rokokowe z drugiej połowy XVIII w., portret trumienny z końca XVII w.
Klasycystyczna, murowana i otynkowana DZWONNICA z przełomu XVIII i XIX w. jest dwukondygnacjowa z BRAMĄ przelotową w części dolnej. Dzwon pochodzi z 1790 roku.
- Dwa DOMY przy rynku (Rynek 1 i Rynek 25), ustawione szczytowo są późnobarokowe z przełomu XVIII i XIX w., posiadają konstrukcję szkieletową.

MARGONIN - wieś
- Stary DWÓR z drugiej połowy XVIII w. został w latach 1842-52 obudowany z trzech stron skrzydłami neogotyckiego pałacu.
- W PARKU założonym w 1787 r., częściowo przekształconym i powiększonym w pierwszej połowie XIX w., atrakcją są okazy starodrzewia.
Margonin-wieś z miastem łączy aleja lipowa długości około dwóch kilometrów, założona około 1765 r. przez generała Franciszka Skórzewskiego.

OLEŚNICA
- PAŁAC położony w rozległym parku z XVIII w. usytuowany jest na wzgórzu. Jest to budowla neorenesansowa, zbudowana około połowy XIX w., murowana i otynkowana. Pałac jest jednopiętrowy, wysoko podpiwniczony o niskim dachu.
- Położony w parku, w pobliżu pałacu klasycystyczny DWÓR pochodzi z pierwszej ćwierci XIX w. Dwór jest parterowy z mieszkalnym poddaszem; posiada dwa kominy butelkowe.

ŚMIŁOWO
Neoromański, murowany KOŚCIÓŁ PARAFIALNY p. w. św. Małgorzaty został zbudowany w 1903 r. Kościół posiada monstrancję regencyjną z 1729 r., pacyfikał w kształcie krzyża z trzeciej ćwierci XVII w. oraz dzwon z 1626 r.

SOKOŁOWO BUDZYŃSKIE
- Drewniana DZWONNICA o konstrukcji słupowej, częściowo oszalowanej pochodzi z XVIII w.
- Zbudowana około 1800 r. drewniana CHAŁUPA posiada konstrukcję sumikowo-łątkową i szkie­letową.

STRZELCE
PAŁAC według projektu Fryderyka Augusta Stülera zbudowano w 1844 r. na miejscu dawnego, spalonego w 1840 r. Jest to budowla neorenesansowa, murowana, otynkowana. Korpus główny pałacu połączony jest parterowym skrzydłem z czterokondygnacyjną wieżą z bramą przejazdową. Wieża ta zwieńczona jest attyką z akroteriami.

SZAMOCIN
KOŚCIÓŁ poewangelicki, murowany, o cechach późnoklasycystycznych i neoromańskich wznie­siono w latach 1817-35 i przebudowano gruntownie w 1879 r. i w 1913 r.

UJŚCIE
- KOŚCIÓŁ PARAFIALNY p. w. św. Mikołaja, neobarokowy, murowany, pochodzi z 1906 r. Do wypo­sażenia kościoła należy monstrancja wieżyczkowa z końca XVI w.
- KOŚCIÓŁ poewangelicki o konstrukcji szkieletowej wypełnionej cegłą zbudowano w latach 1851-52 i przebudowano w latach 1927-29.
- PLEBANIA, również o konstrukcji szkieletowej wypełnionej cegłą, pochodzi z połowy XIX w.

WYSZYNY
- KOŚCIÓŁ PARAFIALNY p. w. Matki Boskiej Pocieszenia został przebudowany w latach 1824-25 z dwukondygnacjowego spichlerza wzniesionego w końcu XVIII w. Jest to kościół murowany z kamienia łamanego.
- Figura przydrożna z rzeźbą św. Wawrzyńca.

ZOŃ
- KOŚCIÓŁ PARAFIALNY p. w. św. Marcina wzniesiony w 1749 r. był wielokrotnie restaurowany (1793, 1845, 1873, 1927, 1959-69). Jest to budowla o konstrukcji szkieletowej wypełnionej cegłą z fasadą ceglaną z początku XX w. Do barokowego i rokokowego wyposażenia kościoła należą między innymi: predella z pierwszej połowy XVII w., chrzcielnica i konfesjonał, krucyfiks procesyjny, sześć drewnianych lichtarzy (połowa XVIII w.).




<< zabytki województwa wielkopolskiego